Een verzameling bestanden met verkeersintensiteiten van 2016 op het hoofdwegennet met uitsplitsing naar dagtypes en voertuig categorieën.

CSV-bestand met de PS/DS InSAR hoogtemetingen van Sentinel-1 satellietbaan 110 (dalende baan).

Betreft monitoringsdata. Het Offshore Windpark Egmond aan Zee is het eerste offshore windpark dat in de Noordzee voor de Nederlandse kust is gebouwd. Het park bestaat uit 36 windmolens met ieder een vermogen van 3 MW. De locatie van het park ligt 10 tot 18 kilometer uit de kust bij Egmond aan Zee. Het is een demonstratiepark: De hier ontwikkelde kennis en opgedane ervaring is belangrijk voor de verdere ontwikkeling van windenergie op zee. Hierbij gaat het om techniek, ecologie, economische en maatschappelijke haalbaarheid. NoordzeeWind, een consortium van Nuon en Shell en eigenaar van OWEZ, won de tender voor OWEZ in combinatie met het zogenoemde MEP-NSW onderzoeksprogramma, een onderzoeksprogramma opgezet door de Rijksoverheid in 2006. Hierin staan leerdoelen voor de ontwikkeling van wind op zee. Het MEP-NSW heeft in belangrijke mate bijgedragen aan de leerdoelen van offshore windenergie. In het monitoring- en evaluatieprogramma staan de volgende ecologische vraagstukken centraal: •Vogels: vliegpatronen, aanwezigheid, intensiteit, seizoen, dag/nacht in verband met inschatting aanvaringsrisico’s: Vogels: verstoring leef-/foerageergebied, barrièrewerking. De invloed van onderwatergeluid op vissen en zeezoogdieren. De variatie en dichtheden van het onderwaterleven en het functioneren als refugium.

CSV-bestand met de PS/DS InSAR hoogtemetingen van Sentinel-1 satellietbaan 110 (dalende baan).

Deze rapporten zijn het resultaat van een initiatief van het Ministerie van Infrastructuur en Milieu (Rijkswaterstaat), de Unie van Waterschappen en het Interprovinciaal Overleg. In de rapporten staan de belangrijkste bevindingen ten aanzien van het overstromingsrisico van het betreffende dijkringgebied en de mogelijke gevolgen hiervan, en een beschrijving van de effecten van dijkversterking en/of rivierverruiming

Via deze site is het mogelijk om de beeldbank van Rijkswaterstaat te zoeken naar foto's en video's.

Waterplantenbedekking IJsselmeergebied. De waterplantenbedekking in het IJsselmeergebied wordt driejaarlijks gemonitord. Dat wil zeggen dat in een cyclus van drie jaar in elk deel van het gebied de waterplantenbedekking wordt geïnventariseerd: in 2016 in het Markermeer en IJmeer, in 2017 in het IJsselmeer, en in 2018 in de randmeren. Nb: het Veluwemeer is in 2018 niet gebiedsdekkend gekarteerd, maar op een beperkt aantal locaties.Voor elk jaar is er een dataset per gevonden waterplantensoort en een dataset met de totale bedekkingaanwezig. Deze datasets betreffen geinterpoleerde data. Daarnaast is er per jaar een dataset met de (punt)locaties van de veldwaarnemingen.In deze datasetsstaat informatie uit de jaren 2011 tot en met 2018. Globaal wordt de zone van 0-3 meter diepte gekarteerd. Zie de laag "Puntenkaart veldwaarnemingen" voor een weergave van de meetpunten. Let op! Waterplanten kunnen ook buiten de gekarteerde zone voorkomen.

In de Legger rijkswaterstaatswerken zijn vaarwegen, nevengeulen, kunstwerken, oevers en regionale waterkeringen beschreven. Sinds de invoering van de Waterwet is het verplicht om alle rijkswaterstaatswerken hierin op te nemen. De legger bestaat uit kaarten die de ligging, vorm, afmeting en constructie van deze objecten beschrijft. Dit wordt de 'normatieve' toestand genoemd. Het gaat dan bijvoorbeeld om de vereiste bodemdiepte van een kanaal of de minimale volumeberging van een nevengeul. Voor het aanpassen van de Legger is er een Leggerbesluit nodig. De eerste Legger rijkswaterstaatswerken is vastgesteld in 2012. In oktober 2014 is de Legger geactualiseerd. In 2022 werd de Legger rijkswaterstaatwerken opnieuw geactualiseerd, enkel binnen het rivierengebied. Uitgevoerde rivierverruimende- en KRW (kader richtlichtlijn water) -projecten in de uiterwaarden zijn daarbij in de legger opgenomen.

Waterplantenbedekking IJsselmeergebied. De waterplantenbedekking in het IJsselmeergebied wordt driejaarlijks gemonitord. Dat wil zeggen dat in een cyclus van drie jaar in elk deel van het gebied de waterplantenbedekking wordt geïnventariseerd: in 2016 in het Markermeer en IJmeer, in 2017 in het IJsselmeer, en in 2018 in de randmeren. Nb: het Veluwemeer is in 2018 niet gebiedsdekkend gekarteerd, maar op een beperkt aantal locaties.Voor elk jaar is er een dataset per gevonden waterplantensoort en een dataset met de totale bedekkingaanwezig. Deze datasets betreffen geinterpoleerde data. Daarnaast is er per jaar een dataset met de (punt)locaties van de veldwaarnemingen.In deze datasetsstaat informatie uit de jaren 2011 tot en met 2018. Globaal wordt de zone van 0-3 meter diepte gekarteerd. Zie de laag "Puntenkaart veldwaarnemingen" voor een weergave van de meetpunten. Let op! Waterplanten kunnen ook buiten de gekarteerde zone voorkomen.

prepub - In de Legger rijkswaterstaatswerken zijn vaarwegen, nevengeulen, kunstwerken, oevers en regionale waterkeringen beschreven. Sinds de invoering van de Waterwet is het verplicht om alle rijkswaterstaatswerken hierin op te nemen. De legger bestaat uit kaarten die de ligging, vorm, afmeting en constructie van deze objecten beschrijft. Dit wordt de 'normatieve' toestand genoemd. Het gaat dan bijvoorbeeld om de vereiste bodemdiepte van een kanaal of de minimale volumeberging van een nevengeul. Voor het aanpassen van de Legger is er een Leggerbesluit nodig. De eerste Legger rijkswaterstaatswerken is vastgesteld in 2012. In oktober 2014 is de Legger geactualiseerd. In 2022 werd de Legger rijkswaterstaatwerken opnieuw geactualiseerd, enkel binnen het rivierengebied. Uitgevoerde rivierverruimende- en KRW (kader richtlichtlijn water) -projecten in de uiterwaarden zijn daarbij in de legger opgenomen.